Een goed huiskamerrestaurant op wandelafstand: wij wensen iedereen een resto Wald toe.

Toen ik onlangs een Heineken kreeg in een Franse MacDonalds, bedacht ik dat er toch wat sleet op die globalisering komt. Groot was dan ook mijn verheuging toen begin 2018 een huiskamerrestaurant de deuren opende op wandelafstand van de eigen huiskamer. Mét producten uit eigen streek. Wij wandelden kort, aten lekker, genoten veel en zagen dat het goed was. Heel goed.

De voormalige bloemerij op de hoek van de Provinciebaan en de Hellichtstraat in Rotselaar heeft godzijdank plaats gemaakt voor een gastronomische parel. De herinrichting van het pand alleen al is een bezoekje waard. De afwerkingsgraad, de sfeer en de inrichting zijn van een dusdanig verheven niveau dat mensen met hoogtevrees er toch gauw een vapeurke van zouden krijgen.  Het restaurant heet Wald, naar een flauwe bijnaam van de kok, want ie heet Ewald. Gelukkig begin ik nooit een restaurant of het zou Paal of Vieze Sami heten. Dit terzijde.

Een amuse geserveerd op een tegelke. Goe gevonden!

Het huiskamerconcept is simpel: 16 couverts per service, vrouwke in de prachtige zaal, manneke Wald in de keuken. De kaart verandert elke maand en van zoweel voor-, tussen-, hoofd- als nagerecht zijn er 2 opties. Minimum aantal gangen 3, maximum aantal gangen 8. Van alles nekeer sloeberen, zegt. Wij opteerden voor 4, van elk gangske ene.

Of we onze aperitief op het terras wouden achteroverslaan?” vroeg de immersympathie vrouw des huizes Lisa. Als iemand gastvrijheid, service en professionaliteit aan het werk wil zien, dan moet je maar eens langs gaan. Zo vlot! Zo gezellig! We zitten in een huiskamer and I like it!

Rapen – Geitenkaas – Nootjes. Zo simpel, zo geniaal, zo lekker.

Aperitiefke van Sjampieter met ne Geuze Mariage Parfait, klets boem pets, dat is al meteen spek voor onze bek. Over spek gesproken…. euh neen, dat kregen we niet, maar wel drie amuse gueulekes die al meteen verrieden dat we de juiste keuze hadden gemaakt.

Een voorgerecht van geitenkaas, rapen en noten, nou was me dat even vingers, duimen en andere lichamelijke uitsteeksels aflekken? Sjonge, die geitenkaas was precies een bolleke crême van een coupe Brésilienne van het Ijshoorntje, de geprezen ijscrêmebar verder op, zo zacht en smeuig. De raapjes flinterdun errond gedrapeerd, zeker niet gesneden met een bot mes van den Ikea. Vakmanschap op een bord. Het geheim? Simpel en vers. Dit plaatje klopt. En dan heb ik nog niet eens de uitstekend vergezellende wijntjes vermeld. Verdere details over de wijn moet ik u helaas schuldig blijven, omdat ik van de laatste wijn 3 keer heb bijgevraagd… Snap je, zoals Meghan het zou zeggen.

niks op aan te merken, gewoon top.

Als tussengerecht kozen we voor de parelhoen met kampernoeliekes en amandelen (de noten, niet de overbodige menselijke stukjes in de keel). Als u dacht dat de boezem van Katy Perry zacht is, dan hebt u nog nooit parelhoen in Resto Wald gegeten.

Hoofdgerecht dan maar. Nog e stukske vlees? Awel ja, we nemen nog e stukske vlees! Rundersukade zowaar, met salsa verder en polenta. Ola, dat zijn drie moelijke termen, laten we even duiden. Een sukade komt van de voorvoet van het rund. Door de sukade loopt een zeen die gaar wordt tijdens het sudderen. Heeft dees beestje dan lang gesudderd? Jawel, 48 uur op zijn gemakske de pot in. Beeld je een soortement stoofvlees in dat zo meurreug is als stoofvlees. Oei, rare vergelijking. Salsa verde, ja dat is een tomatensaus met extra poeier. En polenta is van die rare Italiaanse koek, een beetje de Italiaanse achterlijke neef van couscous en quinoa, maar in deze in het gedaante van een goed gebakken kroketje. Heerlijk quoi! Oh ja, qua garnituur ook nog e toefke pesto, ne weuttel en groene asperges. Top. En dat heerlijk rood wijntje erbij. Zoals gezegd: te veel bij besteld.

Hoe lekker is rundersukade? Heel lekker. Ik zal het u zaggen.

Als dessert opteerden we uiteraard voor de kaasplank, samengesteld door Jodi, van op de steenweg in Wilsele. Niets op aan te merken. Een kaasplank is altijd goed. 5 stuks kaas, wij stukken van één. Oy!

kaas van Jodi, is kaas van een vriend.

Bon, een conclusie dan maar. Huiskamerrestaurants zijn, in de uitvoering die wij meemaakten, geweldig: Goed eten, en met goed bedoelen we lekker én lokaal. Geweldige bediening in een geweldig kader.  Je ziet de passie van elk detail druipen, hier is lang nagedacht over het concept: simpel, lekker, strak en gezellig. Dat je er meer betaalt dan in een Mac Donalds mag niet verbazen. Voor kwaliteit betalen wij graag.  Over de gehele lijn meer dan geslaagd.

Ik wens iedereen in zijn leven zulk een huiskamerrestaurant op wandelafstand toe.

Advertisements

Published by

Secretaris

De secretaris binnen de Ottenburg Business Lunch Club heeft als taak het maken van notulen en flauwe opmerkingen tijdens een vergadering. Ook het schrijven van brieven en uitnodigingen is een van de taken. Tegenwoordig is de secretaris ook contactpersoon voor ingekomen fan- en haatmails. Tevens zorgt hij daarnaast de uitgaande e-mails en uitgebalanceerde roes-controle. Bovendien durft de secretaris al eens op zijn eentje tientallen alcoholische consumpties te slurpen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s