Na 100 artikels is het eindelijk tijd voor de gastronomische parel van Brussel

Feest! We schreven met ons stuk over La Tana, onze favoriete Italiaan in Brussel, onze 100ste recensie voor deze digitale online weblog. Hoog tijd om wat schaamteloos nieuwe content te creëren, door een willekeurig samenraapsel van artikels over Brussel te bundelen. Gelukkig zijn we zo eerlijk om ook onze aller-aller-aller-favoriet van Brussel prijs te geven. Maar daarvoor moet je wel eerst even door enkele alinea’s vol herkauwde content.

Toprestaurants in Brussel zijn niet altijd top.

Brussel heeft altijd een speciale plaats gehad binnen onze werking: Maar liefst 18% van de officiële Lunch Clubs vond plaats in Brussel. Geen enkele andere stad doet beter. Brussel ma belle, maar niet altijd. Denk maar aan het tegenvallend bezoek in 2009 aan Belga Queen, zij hadden ons foutief gelokt onder de noemer ‘biergastronomie’. Gelukkig zijn er nog steeds onafhankelijke webredacteurs die zulke onzinsballonnen meteen doorprikken. Nog zo’n tegenvaller was wat normaliter wél een topper had moeten zijn: de viering van 10 jaar Ottenburg Business Lunch Club in Villa in the Sky. Twee sterren, zogezegd, maar niet voor ons. Awoert! Nog zo’n tegenvallende ster in Brussel: het inmiddels -vermoedelijk door onze recensie- ter ziele gegane Jaloa. Wij kondigden hun teloorgang destijds aan en in de plek is inmiddels al iets nieuw en hip verschenen. Maar het was niet al kommer en kwel in Brussel. Denk maar aan het bezoekje aan het eethuis van Yves Mattagne, de Sea Grill.  Top. Top. Top.

Over de andere officiële bezoeken met the full cast (Les Foudres in Elsene, Le Pigeon Noir in Ukkel, Les Potes en Toques in Ganshoren, La Brouette in Anderlecht) verschenen geen recensies. We besparen u de details waarom, zodat het enigszins spannend lijkt en u met vrienden kan gissen naar de ware toedracht van de afwezigheid van artiekels.

We gingen ook buiten de officiële bezoeken af en toe snuisteren in het aanbod van de Brusselse horeca:
* Vegetarisch eten bij Shanti in Etterbeek.
* Nog steeds geen vlees, maar wel vis eten in La Marée, Brussel.
* Brunchen in het Egmontpark, Brussel
* Heerlijk smullen in de plek van het moment: Officina, Brussel.
* We gingen vroeger ook al eens Italiaans eten, in Easy Tempo, Brussel.
* De Creoolse keuken hebben we ook 1 keer geprobeerd, in La Case Créole, Elsene.

De ultieme tip: Het gezelligste restaurant van Brussel – De La Bourse

In de voorbije 10 jaar zijn we echter ook vaak terug gekeerd naar de plek waar we ons het meeste thuis voelen: Restaurant de La Bourse. Sinds 2012 gevestigd in de Vlaamse Steenweg, in het huis van patron Abdel, in hartje Brussel. Een noodgedwongen verhuis, want voordien zaten ze in de Visverkopersstraat tot een of andere flutwinkel voorrang kreeg van de harteloze eigenaar. Maar bref, het is het gezelligste familierestaurant van Brussel.

De beste steak frit vn Brussel eet je bij Abdel van Restaurant De La Bourse
De beste steak frit vn Brussel eet je bij Abdel van Restaurant De La Bourse

Bij binnenkomst word je persoonlijk en hartelijk begroet. Als wij gaan, hoeven we zelfs onze bestelling niet meer op te noemen: er staan prompt 2 westmalle tripels klaar, een steak béarnaise seignant en een steak au poivre crème à point gebakken. De calvados achteraf bij de rekening hoort erbij. Oh, en de frietjes zijn à volonté. Zeker dadde.

In totaal klokken we tegenwoordig af op zo’n 40,50 euro voor die twee plats. 40,50?! In hartje Brussel. Die mannen zijn zot. Ja, die mannen zijn zot van eerlijk voedsel voor eerlijke klanten. Een babbeltje hier. Een folieke daar. Ze konden hun ogen niet geloven toen we er eens mosselen gingen eten in plaats van de vertrouwde steaks. Gelachen dat we samen hebben. We zijn er al op de middag geweest en te lang blijven hangen, we zijn er al bezopen binnengetitst, we zijn er al met de vrouwen geweest, met vrienden, alleen… Maakt allemaal niet uit, het is thuiskomen en we zouden er graag voor betalen, voor dat heerlijke gevoel, maar dat kan dus niet wegens absurd goedkoop. En sympa, zeiden we dat al?

Weet u, die permanente zoektocht naar leuke adresjes in Brussel om te gaan smullen is enkel mogelijk als je een goede thuishaven hebt en dat is La Bourse voor ons. Alsof de bomma heeft gekookt. Met liefde en smaak. Een verborgen parel, waar we om de zoveel maanden naartoe worden gezogen. Zoals Narciss naar Goldmund, uit het gelijknamige boek van Hermann Hesse. Een cultroman die door elke generatie opnieuw wordt ontdekt. En dat hopen wij ook van Restaurant De La Bourse. En stiekem dan ook weer niet.

Abdel, we love you.

Advertisements

Hebben we eindelijk ons favoriete Italiaans restaurant in Brussel ontdekt?

italian restaurant brussels brussel
De drankproductieruimte in La Tana is groter dan de eetproductieruimte

Soms komt een kennis te laat, dan is de kans groot dat het de chef Ambiance is. Maar soms komt kennis te laat en dat noemen we gemakshalve een gebrek aan ervaring. La Tana in hartje politiek Brussel is daar een recent bewijs van. Het is een Italiaans eethuisje, gespecialiseerd in Italiaanse bieren, op een olympische steenworp van Le cirque Royal. Hebben we eindelijk ons favoriete Italiaans restaurant in Brussel ontdekt?  Continue reading Hebben we eindelijk ons favoriete Italiaans restaurant in Brussel ontdekt?

De Indisch-mexicaanse keuken is een ding in Aarschot

Ge moet u geen zorgen maken, het regent, de politie blijft binnen vanavond,” grapt de olijke uitbater van Indimex, het indisch-Mexicaans restaurant te Aarschot, terwijl hij ook de Bob van de avond een gratis glas sambuca inschenkt. (niet typisch indisch of mexicaans, wel goed om de weerstand van uw slokdarm te checken, nvdr) Tekenend voor de avond was die Sambuca niet, gastvrijheid wel. Een geslaagde avond, vooral dankzij die klantvriendelijkheid. Continue reading De Indisch-mexicaanse keuken is een ding in Aarschot

Wij wouden een Bomaworst gaan eten in Leuven, maar het ging niet. Lees hier waarom.

Afgelopen week spraken we af om tijdens de lunch ein-de-lijk een Bomaworst te gaan eten. We gaven de vaklui-frituristen een ruime maand de tijd om deze lekkernij helemaal op snee af te bakken, maar nu was het tijd om de lang verwachte TV-sausijs te savoureren. Hoe doe je dat in godsnaam: 20 jaar verkondigen dat de Bomaworst niet te freiten is, maar ze dan wel écht uitbrengen met de bedoeling winst te maken. We spraken af met een expert terzake: iemand die voor een NGO de opdracht heeft lokaal inferieur voedsel communicatief te verpatsen als fair, ecologisch, gezond en kwaliteitsvol. Faux-le-faire.  Maar wél de geknipte man voor deze tasting.

Continue reading Wij wouden een Bomaworst gaan eten in Leuven, maar het ging niet. Lees hier waarom.

Lunch in Gloria: Was dit de beste vol-au-vent van Leuven ooit?

Neen.

Maar het was misschien wel, gezien de omstandigheden, de best mogelijke vol-au-vent, die bewuste januarimiddag van 2018 te Leuven. We hielden ook geen vergelijkende studie bij andere eethuizen die vol-au-vent serveren, noch legden we strakke criteria vast om vol-au-vent te beoordelen. Een simpel berichtje van somsookheimwee.be volstond. “Om 12.30 in knabbeltent Gloria. Ze hebben lekkere vol-au-vent. Ik heb een muts aan. En jij?”

Continue reading Lunch in Gloria: Was dit de beste vol-au-vent van Leuven ooit?

De Comeback van Rosbief en andere culinaire trends van 2018

Paniek. Zo meteen is het Oudejaarsavond en u weet absoluut niet wat u moet vertellen tegen uw disgenoten. U zag ze immers de voorbije week al te veel. Gelukkig komt OBLC net op tijd met trendrapport van 2018 aanzetten. Of u ons kunt vertrouwen? Nou, is de witte pens terug in geraakt of niet in 2017? ’nuff said, inderdaad.

Continue reading De Comeback van Rosbief en andere culinaire trends van 2018

En toen bestelden we onder het internationale motto “One is None” een lokaal biertje

Op een willekeurige werkmiddag trokken we  naar Café St Jean op het Leuvense Martelarenplein. Daar bestelden we onder het internationale motto “One is none” een lokaal biertje. Neen, geen Stella, want dat is internationale bagger, wel een Kotmadam. Volgens de eigen promo-campagne een Formidabel Bier. Wat wij ervan vonden en wat we daarbij eten, leest u hieronder. Mooi verdeeld in enkele alinea’s. 

De Kotmadam is niet formidabel, maar wel heel lekker.

Laten we wel wezen: de kotmadam is niet formidabel. Dat moogt ge van u zelf niet zeggen in België. Een ander moet dat zeggen en aangezien wij zelden herkauwen wat ze ons voorkauwen: De kotmadam is niet formidabel, maar wel heel lekker om zo tussen 2 vergaderingen weg te klokken in Café St Jean. Mmm blond bier van Hoge gisting. 

In Café St Jean is het leven simpel en valt er slechts te kiezen uit 2 opties:
Duvel of Limoncello? Witte of zwarte pens? Erwtensoep of Kervelsoep? Vlees in die soep? Ja, sowieso, mallootje, maar wil je spekjes bij de erwtensoep of ballekes bij de kervelsoep?

Enfin, om maar te zeggen dat wij voor 7,9 eurots ofte de waarde van een maaltijdcheque een volwaardig lunchmenu hadden: Ne Kotmadam en een soepke.

Kervelsoep met ballekes.

Aandachtspunt is de temperatuur van de soep. Die was in dezen te warm. Echt heet. Als expert business luncher weten we immers dat de bovenlaag minder warm is… maar de ballekes liggen wel op den bodem, dus dat is moeilijk combineren. Auw tong verbrand. Snel eens van de kotmadam slurpen. Geen smaak meer. Fak. Beetje peper bij doen? Proef niks. Nog wat zout. Hop. Nog een snufje peper. Verdomme da’s niet alleen warm maar ook nog eens peperheet! Ik steek mijn tong in die kotmadam. Mmm. Fris biertje. Niet formidabel. Wel fris. En lekker. Ja. Dat ook. Ik drink em leeg. Ja dat doen ik. 

Maar alles heeft een duidelijk doel: nog eentje bestellen en volledig opgaan in de drukke gezelligheid van de St Jean. Steek die prikklok in je anus en drink nog een Sint-Bernardus.  Dat deden we niet, maar we waren toch te laat op de vergadering.