Lunch in Gloria: Was dit de beste vol-au-vent van Leuven ooit?

Neen.

Maar het was misschien wel, gezien de omstandigheden, de best mogelijke vol-au-vent, die bewuste januarimiddag van 2018 te Leuven. We hielden ook geen vergelijkende studie bij andere eethuizen die vol-au-vent serveren, noch legden we strakke criteria vast om vol-au-vent te beoordelen. Een simpel berichtje van somsookheimwee.be volstond. “Om 12.30 in knabbeltent Gloria. Ze hebben lekkere vol-au-vent. Ik heb een muts aan. En jij?”

Continue reading Lunch in Gloria: Was dit de beste vol-au-vent van Leuven ooit?

Advertisements

De Comeback van Rosbief en andere culinaire trends van 2018

Paniek. Zo meteen is het Oudejaarsavond en u weet absoluut niet wat u moet vertellen tegen uw disgenoten. U zag ze immers de voorbije week al te veel. Gelukkig komt OBLC net op tijd met trendrapport van 2018 aanzetten. Of u ons kunt vertrouwen? Nou, is de witte pens terug in geraakt of niet in 2017? ’nuff said, inderdaad.

Continue reading De Comeback van Rosbief en andere culinaire trends van 2018

En toen bestelden we onder het internationale motto “One is None” een lokaal biertje

Op een willekeurige werkmiddag trokken we  naar Café St Jean op het Leuvense Martelarenplein. Daar bestelden we onder het internationale motto “One is none” een lokaal biertje. Neen, geen Stella, want dat is internationale bagger, wel een Kotmadam. Volgens de eigen promo-campagne een Formidabel Bier. Wat wij ervan vonden en wat we daarbij eten, leest u hieronder. Mooi verdeeld in enkele alinea’s. 

De Kotmadam is niet formidabel, maar wel heel lekker.

Laten we wel wezen: de kotmadam is niet formidabel. Dat moogt ge van u zelf niet zeggen in België. Een ander moet dat zeggen en aangezien wij zelden herkauwen wat ze ons voorkauwen: De kotmadam is niet formidabel, maar wel heel lekker om zo tussen 2 vergaderingen weg te klokken in Café St Jean. Mmm blond bier van Hoge gisting. 

In Café St Jean is het leven simpel en valt er slechts te kiezen uit 2 opties:
Duvel of Limoncello? Witte of zwarte pens? Erwtensoep of Kervelsoep? Vlees in die soep? Ja, sowieso, mallootje, maar wil je spekjes bij de erwtensoep of ballekes bij de kervelsoep?

Enfin, om maar te zeggen dat wij voor 7,9 eurots ofte de waarde van een maaltijdcheque een volwaardig lunchmenu hadden: Ne Kotmadam en een soepke.

Kervelsoep met ballekes.

Aandachtspunt is de temperatuur van de soep. Die was in dezen te warm. Echt heet. Als expert business luncher weten we immers dat de bovenlaag minder warm is… maar de ballekes liggen wel op den bodem, dus dat is moeilijk combineren. Auw tong verbrand. Snel eens van de kotmadam slurpen. Geen smaak meer. Fak. Beetje peper bij doen? Proef niks. Nog wat zout. Hop. Nog een snufje peper. Verdomme da’s niet alleen warm maar ook nog eens peperheet! Ik steek mijn tong in die kotmadam. Mmm. Fris biertje. Niet formidabel. Wel fris. En lekker. Ja. Dat ook. Ik drink em leeg. Ja dat doen ik. 

Maar alles heeft een duidelijk doel: nog eentje bestellen en volledig opgaan in de drukke gezelligheid van de St Jean. Steek die prikklok in je anus en drink nog een Sint-Bernardus.  Dat deden we niet, maar we waren toch te laat op de vergadering. 

10 redenen om deze winter nog in Pépite – Cave à Manger te gaan lunchen.

Midden november 2017 trok de Lunch Club naar Namen om te lunchen in Pépite – cave à manger. Verkozen door Gault-Millau in de kersverse categorie “POP”, wat wil zeggen, een populair eethuis omwille van het concept of één bepaald gerecht. Een boeiende categorie die ons wel aansprak en terecht, bleek achteraf. U kan ons natuurlijk blindelings volgen, we zijn pioniers voor iets, maar zou uw disgenoot wat meer overtuiging nodig hebben: hier de 10 redenen waarom u deze winter nog naar Pépite – Cave à Manger moet trekken.

Continue reading 10 redenen om deze winter nog in Pépite – Cave à Manger te gaan lunchen.

Onze eerste Sunday Roast was een succes. Lees hier waarom

Groot-Brittannië, geboorteplek van vele grootse tradities: de Premier League, Tienermoeders en contrair politiek gedrag jegens het vasteland. Een iets minder bekende traditie in de culinaire wereld is de zogeheten Sunday Roast. Lees: op een zondag fijne vleeswaren roosteren, omkaderen met wat andere lekkernijen en in goed gezelschap een zwelgfestijn houden. Gemakshalve trokken we naar een Antwerps eethuis, Sail & Anchor, om dit concept zo subjectief en onvolledig mogelijk te beoordelen.  Continue reading Onze eerste Sunday Roast was een succes. Lees hier waarom

3 redenen waarom wij vrijdag in de Walen gaan eten.

Vrijdag trekken we naar Pépite – cave à Manger in Namen en daar hebben we 3 goede redenen voor. Omdat dit binnen onze pioniersrol valt: er bestaat nog geen Nederlandstalige recensie van de keet. In de eigen regio hebben we alles al bezocht en bovendien gaan we ook gewoon graag naar de Walen.

1. Past binnen ons pionierswerk.

Het culinair-komisch duo Gault & Millau zond ook dit jaar zijn hongerige zonen uit voor een van de kookpot gerukte recensieronde. Nu, wij van OBLC, appreciëren ten zeerste de inspanningen die worden geleverd aan beider zijden  van de communautaire taalgrens. Aangezien de correspondenten van de regionale dagbladen niet verder komen dan hun eigen kerktoren, biedt OBLC het enige waardige alternatief voor een recensies over de taalgrens. Daarom trekken we vrijdag naar Pépite, cave à Manger, winnaar van de pop-prijs in G&M – Wallonia. Hoog tijd voor een Nederlandstalige recensie, van een trend die niet door ons zelf is gezet.

“Dans la catégorie «POP» («Populaire»), inaugurée cette année, trois établissements ont été récompensés, suivant là aussi une logique régionale.En Wallonie, c’est l’établissement Pépite – Cave à manger, à Namur, qui s’impose,” aldus het Francophoon dagblad l’Avenir.

Geen flauw idee wat dit betekent, dus het is écht hoog tijd voor een objectieve Nederlandstalige recensie, geschreven door een select clubje van jonge entrepreneurs. Wij gaan immers al jaren minstens 1 kwartaal naar de Walen en daar hebben we nog nooit spijt van gehad.

2. De eigen regio is verzadigd.

Er valt geweldig te bikken in de eigen regio, maar dat hebben we allemaal al gedaan en bovendien beginnen de Chef-cocks onze tronies te herkennen, waardoor onze anonimiteit niet langer gegarandeerd wordt. Kijk maar even naar de Gault-Milau resultaten van onze Regio op het nieuwsblad.be

a) Rossi – Q3 – 2013: We schreven er niets over omdat we een glaasje spa hadden gemorst over ons notitieboekje. Alleszins, het was toen ook niet zo lekker, dus ‘t was beter dat we niets schreven.

b) Couvert Couvert – Q4 – 2008 : Blijft een gevestigde waarde, dat moet je ons niet meer vertellen.

c) Melchior – Q1 – 2017: We vermoeden dat Gault-Milau ons verslag klakkeloos heeft gekopieerd.

3. Het Waals gewest is een paradijs voor ons.

a) De prijs. De lunch in kwestie kost slechts 20 euro, dat wil zeggen dat we er sans gênes nog minstens 2 dure flaskes vino kunnen bijkletsen. Zelfs met de calvados achteraf, blijf het nog retegoedkoop.

b) Het hele Waalse sfeertje. Onze Président Fondateur à Vie schreef begin dit jaar nog:

Het valt al ‘ns voor dat ik de grenzen verleg en de taalbarrièrre doorbreek aan de snelheid van een “adje”. Wallonië, waar een angstige minderheid der Belgen gehuisvest is (“Woehoeeeee…Bart Le Wèvre, le loup-garou”). Ik ben er graag. Niet in het minst omdat het op een steenworp onzer Druivenstreek ligt en parkeren bijna verniet is, tevens is er des avondsch geen alkiehol-kontrole. Jean Avec La Cascette De La Gendarmerie werkt er de neuf à cinq, et pas une minute teveel.”

Klopt, de Champetter is vriendelijk voor ons bourgondiërs.

c) Pépite is excellent gelegen, op wandelafstand van zowel het Casino als drankgelegenheid le Ratin-Tot, een een kroeg uit 1616 waar zelfs de met chlamydia besmette dichter Baudelaire aan de absint en andere slurp kwam.

Later een écht verslag over Pépite. Dat spreekt.

Tot slurps.

“Hedona Boutique winery” is Bosnisch voor “Amaikes, den hemel!”

In het kader van de belangrijkste bijzaak van de wereld, voetbal, trok een delegatie van OBLC met andere alcoholiekers met een voetbalprobleem naar Sarajevo. De Rode Duivels gaven partij aan de Bosnymfjes en wij gaven ons over aan de enorme en exclusieve braspartij die Dino van Hedona voor ons had georkestreerd. Lees hier alles over dé reden om naar Sarajevo te trekken.  Continue reading “Hedona Boutique winery” is Bosnisch voor “Amaikes, den hemel!”