Recensie: We houden van la Wallonie, iets minder van L’Art-Home

Het valt al ‘ns voor dat ik de grenzen verleg en de taalbarrièrre doorbreek aan de snelheid van een “adje”. Wallonië, waar een angstige minderheid der Belgen gehuisvest is (“Woehoeeeee…Bart Le Wèvre, le loup-garou”). Ik ben er graag. Niet in het minst omdat het op een steenworp onzer Druivenstreek ligt en parkeren bijna verniet is, tevens is er des avondsch geen alkiehol-kontrole. Jean Avec La Cascette De La Gendarmerie werkt er de neuf à cinq, et pas une minute teveel.

In Wavre is doorgaans geen hol te beleven, maar het herbergt wel een paar leuke eetablissementen. “Tero” is bvb. een persoonlijk favorietje en in “Le Diable au Thym” ben je altijd bien servi. En kent u “Un Altro Mondo” al?

Continue reading Recensie: We houden van la Wallonie, iets minder van L’Art-Home

Recensie: Tapats met schtijl eten in Merkat.

Omdat hij hoorde dat een verjongingskuur hem weer helemaal de oude ging maken, probeerde de Secretaris deze week een nieuwe hippe keet in Leuven uit: Merkat. Hij sprak af met blogwonder Yannick van somsookheimwee.be en liet zich graag meeslepen in diens hippe wereld: tapats met schtijl? Vet cool, yo. Beginnen met een cocktail de la Casa, wat rum, gemberbier undsofort en een pepertje? In een blikje? Ja zéker! Als achteraf de rekening nog gepeperder dan de cocktail bleek te zijn, had de Secretaris het wel gehad met dat hip gedoe.
Continue reading Recensie: Tapats met schtijl eten in Merkat.

Recensie: waarom een snelle lunch in Oficina onmogelijk is

(spoiler: omdat het daar te plezant is om snel weg te gaan. Omdat je op ongedwongen wijze gedwongen wordt om te blijven plakken.)

Midden maart trok onze Secretaris met ons Head of Business Development (da’s dieje rosse op de foto) naar Oficina, een relatief nieuw eethuis in de hoofdstad, perfect gelegen tussen de arbeidsplek van beider heren. “Gewoon efkes snel een hoofdschotelke afpakken, misschien e glaske (géén flaske) vino dabei en dan snel terug gaan doenalsoffen,” zeiden ze nog naar mekaar.  Tot ze ter plekke waren…

Continue reading Recensie: waarom een snelle lunch in Oficina onmogelijk is

Grootvader Secretaris heeft veel invloed, maar vooral veel dorst

Afgelopen weekend ging de Secretaris in familiaal verband eten. Terecht, want Grootvader Secretaris werd onlangs 92 jaar en hoe dat beter te vieren dan wat steak-frut te serveren bij de alcohol? De calvados valt ook niet ver van de appelboom, zo veel is duidelijk. Maar wist u dat Grootvader Secretaris wel een heel groot aandeel had in de oprichting van de Club? Hij bepaalde zowat 50% van het DNA!

Kwalitatief eten, ja, da snap’k,… Maar er is meer in’t leven dan enkel nekeer goed te gaan eten, menneke… Vergeet ook af en toe niet pakweg een karrevracht 33’ers van Stella binnen te kletsen he, dat is pas goed voor de kameraderie” was zijn eerste feedback 10 jaar geleden, toen we als onzeker kwartet onze plannen voorlegden.  We namen de geniale toevoeging prompt op in de statuten en kijk nu naar onze baseline:

Een select clubje van jonge entrepreneurs die bewust kiezen voor het goede leven: kwalitatief eten, kwantitatief drinken.

Hoog tijd om de brave man zijn 92ste verjaardag te vieren in familiale context in een eethuis in de buurt: de Torenhoeve. Als voorgerecht bestelt grootvader Secretaris een La Chouffe van’t vat. “Dieje Kleine kabouter is van’t vat nog net ietske beter,” weet hij te vertellen. Of er iets te eten moet bij dat voorgerecht? “Neen, bedankt, e Chouffeke zal volstaan.” Grootvader pinkt bijna een traan weg als de Secretaris een Straffe Hendrik quadrupel bestelt. “Straffe keirel, mijn kleinzoon!”

De Secretaris heeft z'n stoutste schoenen aangetrokken voor de wandeling door het rood vlees.
De Secretaris heeft z’n stoutste schoenen aangetrokken voor de wandeling door het rood vlees.

Als hoofdgerecht kiezen we een flaske rode wijn, dat schmeckt altijd goed af, en die laten we vergezellen van een stuk dood koebeest (steak, in vaktermen) en wat frut. Grootvader Secretaris zelf focust de laatste jaren meer op z’n dorst dan op z’n honger, dus hij kiest voor een ladysteak (250gr). Zelf opteert de Secretaris, samen met diens broer, voor “een wandeling door het rood vlees.” Dat is een bestelling die je best niet plaatst als je er niet tegen kan dat er een koebeest in Zuid-Amerika, Ierland én België het loodje legt om te verwerkt worden tot een schotel van 1 kilogram seignant vlees. Het Belgische koebeest smelt als boter op je tong, het Zuid-Amerikaans dartelt smaakvol rond op je smaakpapillen en het Iers is wat taaier, maar da’s niet altijd slecht.

Grootvader Secretaris nipt van z’n rode wijn en begint te vloeken… “neen, dees is het niet… Bestelt mij allegau ne Westmalle Trippel, daar kan ik tenminste van voort drinken.” De Secretaris noteert: “Indien te veel dorst, wijn skippen en meteen trippels tanken.” Check. Nog zoveel te leren.

Grootvader Secretaris drinkt z'n Calvados zo snel op dat de handeling amper op beeld kan worden vastgelegd.
Grootvader Secretaris drinkt z’n Calvados zo snel op dat de handeling amper op beeld kan worden vastgelegd.

Als dessert opteert Grootvader Secretaris voor “ietske, maakt niet uit, als het maar geflambeerd is.” De Secretaris zelf gaat voor een Coupe Brésilienne (de secretaris vindt die nootjes zo lekker, nvdr) en beseft dat hij weer een beginnersfout maakte. Nen Dessert Bien Flambée… Godverdekke, heerser.

Maar Grootvader Secretaris is vergevingsgezind en trekt nu zelf aan de kar. “Kom kleinzoon Secretaris, we gaan nog ne calvados drinken… Om nekeer goed zat van te worden.”

Een uur later waggelen Grootvader en Kleinzoon Secretaris samen naar buiten, niet goed wetend wie er nu eigenlijk wie ondersteunt.

 

 

Tournée Pertotale: gratis juridisch advies voor de drinkende medemens

Bref, doe ons maar een donkere leffe.
Bref, doe ons maar een donkere leffe.

11.282.242 Belgen doen in de maand februari niét mee aan Tournée Minerale. Dat 1,1% van de Belgische bevolking gedurende 0,1% van het leven eens géén pilsje drinkt,… Het zou hypocriet zijn om het project Tournée Minérale succesvol te noemen, toch? En toch is het eens te meer die absurde minderheid die met alle aandacht gaat lopen. Onterecht vindt de Raad van Bestuur van OBLC, want de Belg is een dorstig diertje. Daarom dopen we vanaf vandaag de gehele 21ste eeuw tot “Tournée Pertotale,” voor alle alcoholiekers met een hobbyprobleem. De Raad biedt dan ook graag juridisch advies voor de drinkende medemensch in het kader van deze feesteeuw.

Continue reading Tournée Pertotale: gratis juridisch advies voor de drinkende medemens

Waarom we het jammer vinden dat Jesse Den Dulk ons eerst ni effe belt

Naar aanleiding van het artikel “Aan de kant Gin & Tonic, hier komt Vermout”

Jesse is een monument. Een kanjer. De Messi van bartenderland. Hij zette de cocktailerij eigenhandig weer op de kaart zodat we steeds weer de weg vinden als we dwalen, mixgewijs…dat spreekt.

Onze schatbewaarder is tuk op GT Bien Soigné
Onze schatbewaarder is tuk op GT Bien Soigné

Groot was echter onze verbazing bij het lezen van dit toch wel niet-mis- te-verstane artikel. Jesse rangeert hier zomaar eventjes de Club’s lievelingscocktail uit: De GT Bien Soigné. Onze “Signature Dish”. Nu, kom bij eender welk clublid op de borrel en een GT Bien Soigné zal uw deel zijn. Want u moet zich natuurlijk “bien soigné” voelen. Klantvriendelijkheid, customer-focus…het is zooooo belangrijk (lees verslag La Villa In The Sky). Het kan een zaak maken of kraken.

U bent in war. Wacht even, ja, dit gaat effectief ergens naartoe. We duiden even verder.

Bij het inluiden van het nieuwe jaar des Heeren 2017 voorspielen (ik vind dat mooier dan ‘voorspelden’) we al de upcoming trends:

1. De pens is terug. Klopt nu al en sneller dan voorspeld – het voorgerecht bij ons laatste 2- sterrenbezoek was…pens.

2. Het koffiemoment om 11 wordt vervangen door een borrelmoment. Hopla, het parlement bekrachtigde onlangs. Dixit Herman De Croo op Radio 1: “Een neut om elf is goed voor jezelf”.

Jesse, beste kerel,

Vooraleer je je dus aan dergelijke stoutmoedige uitspraken waagt, bel ons effe man. Dit wordt niks, die hele Vermoutzaak. De GT Bien Soigné is heilig en de OBLC voorspelt de trends, hoe moeilijk is dat? Deze tips…van ons en voor jou. Enkel en alleen omdat wij je respecteren. Omdat we je willen zien waar je hoort: aan de top en nergens anders. Daarom, en alleen daarom vinden we het jammerdat je ons eerst niet effe belde.

10 jaar OBLC vieren in mineur? Le Villa in the Sky helpt graag.

Om boekhoudkundige redenen hevelde de Schatbewaarder Q4  van 2016 – eten met een sterretje- over naar het boekjaar 2017, zodat we meteen van start konden gaan met een dubbele ster. Zekers! Het is vrijdag 20 januari 2017, de Lunch Club bestaat 10 jaar en dat mag gevierd met een dubbel sterretje in Le Villa in The Sky.  Een goed concept: luxe op grote hoogte. Iets voor de gerodeerde heren. Helaas leek het wel alsof de Club voor het eerst in een decennium door de mand viel als een bende paljassen. Een verslag.

Continue reading 10 jaar OBLC vieren in mineur? Le Villa in the Sky helpt graag.